ซับฟรีแปลเพื่อความบันเทิงส่วนตัว บรรยายไทย : eh Pattharawan
ตอนที่ 7 : นี่คือการเจราจาธุรกิจให้สำเร็จ ]
เข้ามา
เช้านี้ฉันทำเอ้กเบเนดิกมาให้ค่ะ
ดีมาก คุณไปทำงานต่อเถอะ
มีอะไร
- ทานสิคะ - หืม
ก็คุณบอกว่าไม่อยากนั่งกินข้าวคนเดียว
งั้นฉันจะนั่งเป็นเพื่อนคุณก็แล้วกัน
นี่คุณคิดจะรวมกับหนี้ 10 มื้อ ที่ค้างกับผมไว้ด้วยใช่มั๊ย
- นับได้ก็ดีค่ะ - ไม่ได้
ขอครึ่งมื้อไม่ได้หรือคะ
ได้
ให้ผมกินคนเดียวดูจะไม่เหมาะ กินด้วยกันเถอะ
ตอนทำฉันกินไปแล้วค่ะ
ต่อไปไม่ต้องทำแล้วล่ะ
อะไรคะ
คุณไม่ต้องทำอาหารให้ผมกินแล้วล่ะ
แค่ไปกินข้าวกับผมก็ยุ่งยากพอแล้ว ผมควรให้คุณหยุดทำอาหารได้แล้ว
คุณพูดจริงหรือคะ
คืนนี้ผมจองร้านอาหารไว้แล้ว ช่วยทำตัวให้ว่างด้วยล่ะ
ฉันว่าคุณทำข้ามขั้นตอนไปนะคะ
ก่อนจะจองร้าน น่าจะถามฉันก่อน
น่าจะถามฉันก่อน ว่าคืนนี้ว่างมั๊ย
อ่อ
คืนนี้ไม่ได้ค่ะ ฉันมีนัดไว้แล้ว
นัดสำคัญหรือเปล่า
ฉันมีหมารออยู่ที่บ้าน พักนี้ต้องเอาใจมันหน่อยค่ะ
ว่าจะพามันไปเดินเล่น
ดูเหมือนคุณจะให้ความสำคัญกับหมามากเลยนะ
คุณก็เลี้ยงแมวไม่ใช่เหรอ น่าจะเข้าใจ
ผมไม่ได้เลี้ยง
มันแค่ย้ายมาอยู่แบบไม่บอกผมก่อนเท่านั้น
ยังไงคืนนี้ ฉันก็ไปกับคุณไม่ได้
ต่อไปถ้าคุณจะไปกินข้าวช่วยถามฉันก่อนนะคะ
ถามก่อนสัก 1 วัน
ฉันมีเรื่องที่ต้องทำเหมือนกันนะ
ได้ ผมจะถามคุณก่อน
คุณพ่อคะ
เพราะคุณพ่อถึงทำให้การสัมภาษณ์ของพี่จินวุคผ่านไปด้วยดี
ขอบคุณมากๆ นะคะ
เรื่องนี้ไม่ต้องขอบคุณหรอก ยังไงฉันก็สนับสนุนเธออยู่แล้ว
จินวุค คงไม่ได้ต่อต้านใช่ไหม
ไม่เลยค่ะ พี่จินวุคยังพูดอีกว่า
เป็นห่วงพวกทีมงาน
พี่เขายังเตรียมอาหารเลี้ยงทีมงานด้วยค่ะ
จริงรึ แสดงว่าเขามีความคิดโตเป็นผู้ใหญ่แล้วสิ
แล้วรายการจะออกอากาศเมื่อไหร่ล่ะ
วันนี้ค่ะ หนุแวะไปดูที่ห้องตัดต่อมาแล้วค่ะ
เทปนี้ดีมากเลยค่ะ คุณพ่ออย่าพลาดตอนออกอากาศนะคะ
ไม่พลาดแน่นอน จะดู 2 รอบเลย
งั้นไว้คุยกันใหม่นะ
- สวัสดีค่ะ - โอเค
พวกนาย คิดว่ามีแต่ตัวเองสินะที่มีหลาน
ฉันจะมีหลานเป็นของตัวเองเร็วๆ นี้แน่
- ยกเลิกร้านที่จองไว้ด้วย - อ้า เกือบลืม
กว่าจะจองได้คิวยาวมากนะครับ
ผมบอก ผอ. ไปแล้วนะ
ว่าให้ถามเธอก่อนว่าว่างหรือเปล่าแล้วค่อยจองร้าน
คุณควรรู้มารยาทขั้นพื้นฐานของการออกเดทบ้างสิครับ
ไม่ได้ไปเดท แต่ไปทำงาน มันคืองาน
ผมเป็นเจ้าหนี้ส่วนเธอเป็นลูกหนี้
อย่าพูดจาพล่อยๆ แบบนี้อีกนะ
เข้าใจแล้วครับ มันคืองาน
งาน เหรอ
ก่อนหน้านี้ ฮเยริ โทรหาฉัน
เธอบอกว่ารายการจะออกอากาศวันนี้
- ผมไม่ได้ใส่ใจกับเรื่องนี้ - แกจะเล่นตัวไปถึงไหนอีก
ให้ผุูหญิงรอมันไม่ดีนะ
ถ้าแต่งงานกับคนที่ไม่รัก ก็ถือว่าผิดต่อผู้หญิงเหมือนกัน
ไม่ยักรู้ว่าแกเป็นคนโรแมนติก ยังไงแกก็ไม่ต้องมาเถียงฉันหรอก
ครั้งหนึ่งในชีวิตของพ่อก็เคยเป็นคนโรแมนติก
- อะไรนะ - แม้จะเลิกรากันไปก็แล้วเถอะ
พ่อจะให้ผมอยู่กับผู้หญิงที่ผมไม่รักงั้นเหรอ ผมทำไม่ได้ แล้วผมมีความผิดหรือเปล่า
ฉันไม่ได้ทำเพื่อตัวเอง แต่ทำเพื่อแกนะ
ถ้าหาก
คิดว่าทำเพื่อผม พ่อช่วยปล่อยให้ผมเป็นคนเลือกเอง ถือว่าผมขอร้องละกัน
ผมขอตัวนะครับ
ไม่ได้ไปเดท แต่ไปทำงาน มันคืองาน ผมเป็นเจ้าหนี้ส่วนเธอเป็นลูกหนี้
[ 3 มื้อต่อวัน ]
เฮ้ย
ยังไม่กลับบ้านอีกเหรอ หรือว่ากำลังคอยใครอยู่
ไม่นี่ ฉันต้องดูรายการสั่งของก่อนกลับบ้านอยู่แล้ว
ฉันได้กลิ่นอะไรพิกลๆ นะ
ไม่มีอะไรอย่างที่เธอคิดนะ
งั้นฉันกลับก่อนนะ
พรุ่งนี้เจอกัน
ไปกินมื้อเย็นกันค่ะ ฉันจะรออยู่ชั้นล่าง
ว่าแล้วเชียว
เชอะ
ทำไมต้องชะเง้อคอมองไปรอบๆ ยังกับตัวเมียร์แคตก่อนขึ้นรถด้วยล่ะ
ฉันไม่อยากให้ใครเห็นเรา
ไหนบอกว่าพาหมาไปเดินเล่นงัย
แล้วทำไมเปลี่ยนใจกระทันหันล่ะ
ฉันอยากใช้หนี้
กลับมาคิดอีกที ฉันควรรีบใช้หนี้ก่อนที่คุณจะบวกดอกเบี้ยเพิ่มเข้าไปอีก
อีกอย่าง หวังว่าหมาของฉันคงเข้าใจ
- มีอะไรเกิดขึ้นกับคุณใช่มั๊ย - ไม่มีค่ะ
แล้วเราจะไปไหนกันดีคะ
จะไปร้านที่จองไว้ก็ไม่ได้ เพราะยกเลิกไปแล้ว
- ไปบ้านผมแทนละกัน - ได้ค่ะ...
ห๊ะ บ้านคุณเหรอ
เป็นอะไรของคุณ ไม่ลงมาเหรอ
คือว่า...
มันไม่ดีเท่าไหร่ ที่ฉันต้องเข้าไปในบ้านผู้ชายตอนกลางคืน
ฉันว่าเราไปทานแฮจังกุก ใกล้ๆ บ้านคุณดีกว่ามั๊ย
แล้วทำไมหน้าคุณถึงแดงด้วยล่ะ
อะไรนะ
อย่าคิดอะไรเลยเถิด เข้าบ้านกันเถอะ
ผมหิวจะตายอยู่แล้ว
มีอะไร
โน้นค่ะ
อ๋อ ความรู้สึกมันไวต่อสิ่งที่มันสัมผัสได้น่ะ มันถึงแสดงอาการแบบนี้
ปล่อยมันไว้สักพักเดี๋ยวก็หาย
แล้วนี่ จะเกาะแขนผมไว้อีกนานมั๊ย
นั่งก่อนสิ
ในเมื่อคุณเป็นแขก ผมต้องเป็นคนดูแลคุณเอง
ทำไมมีหมอนกับผ้าห่มอยู่ที่โซฟาด้วคะ
ผมเป็นคนประเภทนอนไม่ค่อยหลับ
เป็นโรคนอนไม่หลับหรือคะ
ตั้งแต่เมื่อไหร่คะ
ไม่รู้เหมือนกัน ว่ามันเป็นตอนไหน
ผมจำไม่ได้แล้ว
คุณใช้มีดได้คล่องนะ
น่าจะบอกให้ฉันรู้บ้าง
ก็คุณไม่ได้ถามนี่
แสดงว่าคุณต้องทำอาหารให้ผู้หญิงกินเวลาพาเธอมาที่บ้าน
คุณเป็นผู้หญิงคนแรกที่ผมพามาบ้าน
ค่ะ ฉันจะเชื่อก็แล้วกัน
คุณเพิ่งจะตีหน้าเศร้าเห็นใจผมอยู่หยกๆ แล้วทำไมจู่ๆ ถึงเปลี่ยนเป็นหึงผมได้ล่ะ
ใครกัน ใครหึงคุณ คุณทึกทักกเอาเองแล้ว
เลิกคิดไปเลยค่ะ ที่ฉันจะชอบผู้ชายแบบคุณ
เชื่อเถอะ เดี่ยวได้กินอาหารที่ผมทำแล้วคุณจะเปลี่ยนใจ
ฉันพอจะช่วยอะไรได้บ้างมั๊ย
ไม่ต้องหรอก แค่นี้ผมทำเองได้
คุณไปนั่งรอก่อนก็ได้
ให้ฉันอยู่เฉยๆ คงไม่ได้หรอก ความรู้สึกมันชินเหมือนกับทำงานอยู่ค่ะ
งั้นช่วยเอาบร๊อคโคลี่ในตู้เย้นให้ผมหน่อย
ได้ค่ะ
ต้องการอะไรอีกมั๊ยคะ
อืม อร่อยใช้ได้
- อร่อยเหรอ - ค่ะ
เอาล่ะ อาหารพร้อมแล้ว
คุณไปปิดไฟหน่อยสิ
ปิดทำไมคะ
เวลากินข้าว ผมชอบบรรยากาศแบบนุ่มนวลบ้างไรบ้างงัย
อ่อ
ช่วยผมถือหน่อยได้มั๊ย
ค่ะ
ส่งมือมาสิ
จานนี้ของผม และจานนี้ของคุณ
อย่าให้ตกแตกล่ะ จานมันแพงนะ
ไม่ตกแน่นอน งานเสิร์ฟ์ฉันถนัดอยู่แล้ว
งั้นก็ กระตุ้นเรียกน้ำย่อยกันก่อน
ยืนอยู่ทำไม มานั่งสิ
อะนี่ ชิมก่อนสิ
- เกิดไรขึ้น ทำไมพ่อถึงแวะมาตอนนี้ - พ่อของคุณหรือคะ
ท่านประธานเหรอ
ทำไมยังไม่มาเปิดประตู
อ้อ พ่อเองหรือครับ
อยู่ดีๆ พ่อมาได้งัย ทำไมไม่บอกผมก่อน
ทำไม ฉันจะแวะมาบ้านแกบ้างไม่ได้หรือไง
เอ่อ ไม่ใช่ไม่ได้ซะหน่อย
อ้า หิวน้ำจัง
ผมคิดว่าพ่อยังไม่ได้กินข้าวเย็นมาแน่เลย
ส่วนนี่
พ่อ นั่งก่อนครับ
นี่แกทำเผื่อใครไว้ใช่มั๊ย
ไม่อะ ปกติที่ผมชอบทำแบบนี้อยู่แล้ว
ผมไม่ได้คบกับ จูฮเยริ
กล่องเครื่องประดับนั่น
ไม่เกี่ยวกับจูฮเยริ
นางเอกของเรื่องนี้...คือคนอื่น
- เสียงอะไร - ห๊ะ อ่อเสียง
อะไรนักหนานะบ้านหลังนี้
คงไม่มีใครมาอยู่กับแกนะ
ไม่มีหรอก พ่อมโนไปเอง
ที่ผ่านมาพ่อเคยเห็นผมพาใครมาอยู่ด้วยมัย
พ่อ เดี๋ยวก่อนสิ พ่ออะ
ยังกินไม่เสร็จ พ่อจะลุกไปไหน
พ่อนั่งก่อน เดี๋ยวผมไปดูเอง
เอ๊ะ บ้านี้คงอยู่ไม่ได้แล้ว ย้ายบ้านเลยดีมั๊ย
บ้านนี้อยู่ดีๆ มีเสียงแปลกๆขึ้นมาได้งัย
โอ๊ย ตกใจหมดเลย
พ่ออะ ขอร้องล่ะ
นั่นอะไร
โอ๊ะ มาทำอะไรอยู่ในนี้
แมวมันหลงมาน่ะครับ
กัมซุน บอกแล้วงัย อย่าขึ้นเข้ามาในบ้าน
แล้วนี่ขึ้นมาชั้นบนได้งัย ซนมากๆ นะแกนี่
แกเลี้ยงแมวตัวนี้ไว้เหรอ
ผมไม่ได้เลี้ยง มันแค่มาอยู่กับผมเฉยๆ
- ที่แท้เป็นแมว - นึกว่าแกซุกผู้หญิงไว้ซะอีก
มีแกอยู่ตัวเดียวเองเหรอ
โทรหา ฮเยริ ด้วยนะ บอกเธอไปว่าพ่อชอบรายการของเธอมาก
ครับ ครับ ครับ
เห็นมั๊ย ฮเยริ ช่วยเหลือแกไว้มาก เหมือนเมียค่อยช่วยเหลือสามีเลยนะ
ฉันเลือกไว้ไม่ผิดแน่นอน
ครับ ก็ได้ครับ พ่อกลับบ้านเถอะครับ
- อากาศหนาว แกเข้าบ้านไปเถอะ - ครับ พ่อขึ้นรถเถอะ
พาไปส่งบ้านเลย
อียู...
คุณอียูมี
อี...อียู...
ตกใจหมดเลย
ไม่เป็นไรใช่มั๊ย
ค่ะ ฉันว่าฉันกลับก่อนดีกว่าค่ะ
คุณยังกลับไม่ได้ คุณยังไม่ได้กินข้าวนะ
ไม่เป็นไรค่ะ ฉันกลับก่อนดีกว่า
เฮ่อ ทำไงดีนะกับอาการสะอึกของเธอ
เฮ้อ เกิอบแล้ว อายุสั้นไปอีก 10 ปีแน่เรา
แท๊กซี่
หายไปไหน
ทำไมเหลืออยู่ข้างเดียว
เดี๋ยว ไม่นะ
หาอะไรน่ะ ซ่อนตังไว้เหรอ
เปล่าคะ ไม่มีอะไร
อาทิตย์หน้าวันเกิดดงกูนะ หาเวลาว่างให้น้องด้วยล่ะ
เรามีกันแค่ 3 คน มีปารืตี้เล็กๆ ก็พอแล้ว
เนอะ ดงกูจ๋า ลูกจะเป่าเทียนวันเกิดใช่มัย
จะเป่าเทียนวันเกิดอะ
เจอแล้ว
ทำไมลืมไอ้นี่ ไปได้งัยนะ
จะไปปาร์ตี้เหรอ ถึงได้รื้อหาฟองน้ำดันทรง
เปล่า ไม่มีปาร์ตี้หรอกค่ะ
การเจรจาสินค้า ลูกค้ายืนยันมาแล้วว่าเป็นวันพุธหน้านี้ครับ
- บอกให้ทางรีสอร์ทรู้หรือยัง - บอกแล้วครับ
ลูกค้าเจ้านี้ขึ้นชื่อว่าจูจี้จุกจิกมาก จะผิดพลาดไม่ได้
- ผมคิดว่าเขาเรื่องมากพอๆ กับคุณนั่นแหละ - เลขาจาง
ณ ขณะนี้ คุณอยากจะพูดอะไรมากกว่านี้ใช่มั๊ย
ก็ไม่มีอะไรมาก แค่อยากบอกว่า 3 ปี ที่ผมเป็นเลขาของคุณ คุณแค่จูจี้จุกจิกไปหมดทุกเรื่อง
สั่งให้ผมไปทำรามยอนขายยังง่ายซะกว่าไปตาย เมื่อเทียบกับการเป็นเลขาของคุณ
เพราะแบบนี้ ใครๆ ถึงเรียกผมว่า "จางจินวุคที่เร้นลับ"
กำลังข่มขวัญผมอยู่ใช่มั๊ย
เปล่า แค่พูดให้ฟังเฉยๆ
อยู่ดีๆ พ่อมาได้งัย ทำไมไม่บอกผมก่อน
ทำไม ฉันจะแวะมาบ้านแกบ้างไม่ได้หรือไง
เอ่อ ไม่ใช่ไม่ได้ซะหน่อย
อ้า หิวน้ำจัง
- ครับท่านประธาน - เลขาคิม
ฉันว่า จินวุค กำลังคบผู้หญิงอยู่ ไปสืบมาทีสิ
ไม่มีอะไรที่ได้มาอย่างง่ายดาย...
ไม่มีอะไรเป็นไปได้อย่างที่ฉันหวังไว้...
- ร้องได้เพี้ยนมาก - ตกใจหมดเลย
เมื่อคืนกลับบ้านไปหน้าตาเฉย พอเช้ามายังรีบมาทำงานอีก
ทำไมคุณหลบหน้าผม หรือว่าไปเห็นอะไรที่ไม่ดีไม่งามมาเหรอ
ตามผมมาเดี๋ยวนี้ เราต้องไปด้วยกัน
เดี่ยวสิคะ จะพาฉันไปไหน
ละแวกนี้ทำไมซอมซ่อจัง
ไหนว่าขายหนังสือและเปิดร้านเหล้า นึกว่าร้านจะดูดีกว่านี้ซะอีก
กิ๊กก๊อกชะมัด
เจ้าของร้านอยู่ไหนล่ะ
ทิ้งร้านไว้แบบนี้นะเหรอ
คุณมาจากร้านใช่ไหมคะ ช่วยเอาของนี่ไปส่งด้วย
- คุณ เดี๋ยวก่อน - เกือบลืม ฉันต้องจ่ายเงินด้วยสิ
นี่คะ ไม่ต้องทอน
อ่อ มาทวงตังทอนหรือครับ
ทำไมมาห้องนี้คะ
- ไม่เห็นหรืองัย - เห็นอะไรคะ
ที่พาคุณมานี่ เพราะผมอยากให้คุณได้เห็นมัน
นี่ผลงานชิ้นแรก ที่ผมเข้ามารับงานในบริษัท
"อะไรคือความแตกต่างของชุดชั้นในชาย"
ตอนนั้นไม่มีใครเชื่อผมสักคน
ตอนนี้กลายเป็นว่า สินค้าตัวนี้กลับช่วยให้บริษัทอยู่รอดได้
แล้วยังส่งออกไปตีตลาดต่างประเทศอีกด้วย
ว้าว น่าทึงมาก
แล้วนี่ คุณบอกให้ฉันรู้ทำไมคะ
- เพราะผมต้องการให้คุณช่วย - อะไรนะ
ให้ฉันช่วยเหรอ
วันพุธนี้ ผมมีลูกค้าต่างประเทศ
สินค้าเราจะตีตลาดต่างประเทศได้ขึ้นอยู่กับการประชุมครั้งนี้
เพราะฉะนั้นการประชุมนี้เราต้องใส่ใจเป็นพิเศษ
ผมต้องการให้คุณทำหน้าที่โภชนากรกับลูกค้าในทริปนี้
ฉันหรือคะ
งานนี้คุณไม่ได้เตรียมอาหารให้ผม แต่เตรียมให้ลูกค้าของเรา
ยกโทษให้ฉันนะคะ ที่วันนั้นจำคุณไม่ได้
วันนั้นคุณหน้าตาดำ...
ฉันจะบอกว่าไม่คิดว่าคุณจะเป็นนักเขียน เพราะคุณทั้งหล่อและดูเด็กมาก
ใครบอกคุณเหรอ ว่านักเขียนต้องแก่และไม่หล่อ
ฉันไม่ได้หมายความว่าอย่างงั้นค่ะ
ถ้าคุณไปออกรายการของเรา คุณต้องได้รับผลประโยชน์อีกหลายเรื่องตามมา
ร้านขายหนังสือที่มีนักเขียนหนุ่มหล่อเป็นเจ้าของ
ถ้าเราแนะนำให้แบบนี้รับรองว่ามีลูกค้าเยอะเพิ่มขึ้นแน่นอน
- ผมไม่ต้องการลูกค้าเพิ่ม - ว่าอะไรนะคะ
ตอนนี้ผมพอใจกับลูกค้าเท่าที่มอยู่แล้ว ถ้ามีคนเยอะมากกว่านี้
เวลาส่วนตัวผมคงหายไปหมด
อ๋อ ค่ะ เอ่อ...
ถ้างั้นไม่เอาเรื่องส่วนตัวและร้านของคุณก็ได้ค่ะ
ไปเน้นเรื่องงานเขียนของคุณกันดีกว่า
ไม่ดีกว่าครับ มันไม่น่าสนใจเลยสักนิด
เอ่อ รายการของเราเน้นไปที่คนที่คุณภาพค่ะ
มีหลายคนอยากมาออกรายการ แต่มันไม่ใช่ง่ายๆ นะคะ
คุณรู้ไหมคะว่าแขกรับเชิญคนล่าสุดของเราเป็นใคร
ทายาทของแทบ๊กกรุ๊ป ผอ.ชาจินวุค ค่ะ
เริ่มสนใจขึ้นมาบ้างไหมคะ
เขาเป็นเบาหวานเพราะฉะนั้นเราต้องดูแลเรื่องอาหารให้เขาเป็นพิเศษ
เขาออาจจะไม่ชอบอาหารเกาหลี แต่เขาอยู่ไม่นานหรอก
ถ้ามีนักโภชนาการจัดทำอาหารให้เขาทาน เขาคงซาบซึ้งกับความพยายามของเราบ้างล่ะ
ผมคิดว่าเรื่องอาหารคงช่วยเราได้เยอะทีเดียว
งานสำคัญแบบนี้ฉันคงรับทำไม่ได้หรอกค่ะ
สิ่งที่คุณควรทำคือ ทำอย่างที่เคยทำให้ผม
ถ้างั้นจะนับว่าไปทำงานได้หรือเปล่าคะ
อย่างที่เราไปกินข้าวด้วยกัน ก็คือไปทำงานไม่ใช่หรือคะ
แสดงว่าคุณได้ยินที่ผมพูด...
ถ้าอย่างนั้น หักไปอีก 3 มื้อ จากหนี้ที่เหลือนะคะ
- ทำแบบนั้นไม่ได้หรอก - ทำไมคะ
ฉันต้องเดินทางไปดูแลเรื่องอาหารให้กับเขา
มูลค่าของมันน่าจะ 3 แสนวอนได้นะคะ
มันคนละเงื่อนไขกัน
อียุมี คุณเป็นคนพูดไว้เองนะ ว่าแยกเรื่องงานกับเรื่องส่วนตัวออกจากัน
แล้วที่ติดหนี้ผมอยู่ไม่ใช่ 3 มื้อ แต่เป็น 4 มื้อ
- ทำไมคะ - เมื่อคืนไม่นับเพราะเรายังไม่ได้กินข้าวด้วยกันสักคำ
เพราะฉะนั้นไม่ควรนับ
ทั้งที่ฉันหิวก็หิว มิหนำซ้ำต้องไปซ่อนตัวในตู้เสื้อผ้าอีก แล้วคุณบอกว่าไม่นับเนี่ยนะ
ไม่นับก็คือไม่นับ
นี่คือ การเจราจาธุรกิจให้สำเร็จ
พูดมากจนเถียงไม่ทันเลย
เกิดอะไรขึ้นล่ะ แม่จะพาดงกูไปไหนล่ะ
- เราจะไป คิคะ - "คิคะ" เหรอ
- คิดส์คาเฟ่ - คิดส์คาเฟ่ งั้นเหรอ
- ไม่รู้จักเหรอ - วัยอย่างหนู ไม่จำเป็นต้องรู้ก็ได้
อาจจะใช่เนอะ
นั่นมัน...
จูฮเยริ ไม่ใช่เหรอ
นี่
ไม่รู้ใช่มั๊ยว่าฉันเป็นใคร
อย่านะแม่
- สวัสดีค่ะ - เธอรู้ได้งัยว่าบ้านฉันอยู่แถวนี้
- บ้านคุณอยู่ที่นี่เหรอคะ - แล้วเธอมาทำอะไรที่นี่ล่ะ
นี่ครับ
- จองห้องพักเพิ่มด้วย - มีคนมาเพิ่มหรือครับ
- อียูมี จะไปด้วย - ทำไมให้คุณอียูมีไปด้วยล่ะครับ
เราต้องหาคนไปดูแลเรื่องอาหารให้กับลูกค้าจูจี้จุกจิ๊กรายนี้
ไม่ต้องก็ได้ครับ
ที่รีสอร์ทมีทั้งเชฟและโภชนากร
ประจำอยู่แล้วนี่ครับ
เราไม่สามารถไปเจรจาเรื่องงานได้ โดยไม่มีนักโภชนาการไม่ได้
เป็นอันว่าให้ผมเข้าแบบนี้นะครับ
บอกแล้วงัยว่ามันเป็นเรื่องงาน
ครับ งานก็งาน
- ขับรถไปกันคนละคันนะ - ได้ครับ ห๊ะ
- ผมกับคุณแยกกันคนละคัน - แต่...
เข้าใจแล้วครับ
- พี่คะ - อ้อ
พี่รู้มั๊ยว่านักโภชนาการคนนั้นอยู่บ้านหลังเดียวกับผู้ชาย
- อ้อ รู้แล้ว - อ่อ พี่รู้แล้วเหรอ
- ที่โทรหาฉันเพราะเรื่องนี้เหรอ - ไม่ใช่ค่ะ แต่ยังมีเด็ก...
แค่นี้นะ มีอีกสายโทรเข้ามา
ยังไงกันแน่นะ เด็กนั่นต้องไม่ใช่ลูกของยายแก่นั่นแน่
ต้องรู้ให้ได้
ทำไม จูฮเยริ ถึงมาร้านของพี่ล่ะ
เธออยากให้ฉันไปออกรายการของเธอน่ะ
อ๋อ รายการที่ผอ.ชา ของเราไปอออกมานั่นเหรอ
"ผอ.ชา ของเรางั้นเหรอ"
แล้วตอบตกลงเธอไปมั๊ย
ถามทำไม อยากให้ฉันไปออกรายการนั้นเหรอ
ก็ไม่เลวนะ รายการเขามีแต่คนดังที่ประสบความสำเร็จไปออกกัน
ถ้านายดังงานก้ต้องเยอะขึ้น
ฉันคงเหงาน่าดู
นายคิดว่าจะมีหญิงสาวทั่วทั้งเกาหลีมาต่อคิวเพื่อให้ได้เจอหน้ามั๊ย
- แล้วมันเป็นแบบนั้นจริงล่ะ - ว่าอะรนะ
ถ้ามีผู้หญิงมาเข้าคิวเพื่อเจอหน้าฉัน แล้วฉันก็ไม่มีเวลาให้เธอ
นายนี่นะ ถ้ามีผู้หญิงดีๆ เข้ามาหานาย ก็ลองคบกับเธอดูสิ เรื่องแค่ถามทำไม
โอ๊ะ
มีอะไร มองฉันแบบนี้ทำไม
อย่ามองฉันแบบนั้นนะ
คุยกันอยู่ดีๆ แล้วนายเป็นอะไรไปเนี่ย
งัย รู้สึกอะไรบ้างมั๊ย
ฉันว่ากล้ามนายเล็กลงนะ
จริงเหรอ
ดึกแล้วกลับบ้านกันเถอะ
พรุ่งนี้ต้องเดินทางไปทำงานที่อื่น ฉันต้องไปจัดกระเป๋า
เป็นนักโภชนาการต้องไปทำงานข้างนอกด้วยเหรอ
มันจำเป็นต้องไปน่ะ
ยังไม่ทิ้งอีกเหรอ
เอามานี่ แม่จะเอาไปเก็บใส่กล่อง
- ทำไม มันยังดีอยู่เลย - นี่ไปทำงานสำคัญนะ
เสื้อผ้าน่ะถึงจะไม่ยี่ห้อดัง ยังไงต้องแต่งตัวให้ตัวเองดูดี
- ค่ะ หนูจัดการเองได้ - จัดการเลย
อย่าลืมเอาอันนั้นไปด้วยล่ะ
- เอาอะไรไป - ที่ดันทรงงัย
อันที่แม่ยกให้งัย
แม่เก็บรักษามันไว้ตั้ง 20 ปี เก็บไว้ให้แกนั่นแหละ
ควรนำติดตัวไปด้วยนะ
เอาไปทำไม หนูไปทำงานนะ
ไม่เปลี่ยนเลยสักนิด
เหมือนเมื่อ 3 ปีก่อนเป๊ะ
ดูชุดคุณสิ
ผมชอบนะ ที่คุณยังเหมือนเดิม
- ขึ้นรถเถอะ - ค่ะ
เลขาจางล่ะคะ
ผมให้ขับรถไปอีกคัน
แล้วเราจะไปไหนกันคะ คุณยังไม่ได้บอกฉันเลยนะ
ถึงแล้วก็รู้เอง
ที่นี่เอง
เฮ้ย พ่อนึกยังไงถึงให้ฉันมาทำงานที่นี่นะ
ทำไมถึงไม่บอกกันก่อน
ขอโทษค่ะ ฉันมีความทรงจำที่แย่ๆกับที่นี่ค่ะ
ไปทำงานกันเถอะ
จริงเลย ไม่ไป ทำแบบนี้กับฉันได้งัย
- ไปกันเถอะ - ทำไมต้องมาที่นี้ด้วย
นี่เลขาของผม คุณจาง
- ยินดีที่รู้จักครับ - แล้วนี่ อียูมี
เธอจะมาดูแลเรื่องอาหารของคุณ
สวัสดีค่ะ
ว้าว มีนักโภชนาการส่วนตัวมาให้ผมด้วยหรือ
- ใช่ครับ - ดีใจมากที่คุณมา
หวังว่าทุกอย่างจะไปได้ดี
ไปกันเถอะครับ เชิญครับ
บริษัทนี้เหมาะที่จะลงทุนร่วมด้วยจริงล่ะ
งั้นเรามาร่างสัญญากันเลย
ได้เลยครับ
ข้าวที่ห่อด้วยใบบัวแล้วนำไปนึ่ง
อาหารจานนี้ประกอบไปด้วยสารต้านอนุมูลอิสระ
ที่ช่วยป้องกันริ้วรอยเกินวัยค่ะ
นี่คือข้าวห่อใบบัว
วิธีการทำคือนำข้าวที่ห่อด้วยใบบัวแล้วนำไปนึ่ง
อืม รสชาติดีมาก
เอ้อ เดี๋ยวค่ะ
คืออะไรคะ
- ฉันไม่ได้สั่งมานะคะ - ฟรีครับ
คุณมาขอโทษใช่มั๊ย งั้นก็พูดมาเลย
ไม่นะจะใช่...
ใส่ชุดนี้นะ ผมเลือกเองกับมือ
ไม่เป็นไรมั่ง
คุณนี่นะ ปล่อยให้ไกลหูไกลตาครู่เดียวก็ไม่ได้
[บทส่งท้าย : คุณไม่เคยเจอวิธีเรียกน้ำย่อยแบบนี้ใช่มั๊ย ]
เวลากินข้าว ผมชอบบรรยากาศแบบนุ่มนวลบ้างไรบ้างงัย
ช่วยผมถือจานหน่อยได้มั๊ย
ค่ะ
เอามือมา
จานนี้ของผม แล้วจานนี้ก็ของคุณ
อย่าให้ตกแตกล่ะ จานมันแพงนะ
ไม่ตกแน่นอน งานเสิร์ฟ์ฉันถนัดอยู่แล้ว
That was an appetizer. งั้นก็ กระตุ้นเรียกน้ำย่อยกันก่อน
[ บทส่งท้าย : ความลับของผอ.ชา จริงหรือเปล่า ]
[ไม่ใช่สร้อยเพชรเหรอ เป็นฟองน้ำดันทรง มันมาอยู่ในนี้ได้งัย ]
[ทำกล่องเครื่องประดับตกเสียงดังพอๆ กับหัวใจของเธอที่ตกฮวบ ]
[ทำงัยดีล่ะ หาที่หลบก่อนมั๊ย ใจเสาะจริงฉัน ]
[กฎกติกาของการซ่อนหา ซ่อนไว้จนใครหาไม่เจอ ]
โอ๊ย
พ่ออะ ขอร้องล่ะ
[ แมวช่วยกู้สถานการณ์ไว้ทัน ]
เป็นแกเองเหรอ กัมซุน
บอกแล้วงัยอย่าเข้ามา
แล้วนี่ขึ้นมาชั้นบนได้งัย
แกเลี้ยงแมวไว้เหรอ
ผมไม่ได้เลี้ยง มันแค่มาอยู่กับผมเฉยๆ
เจ้าแมวนี่
นึกว่าแกซุกผู้หญิงไว้ซะอีก
[ นึกว่าโดนจับผิดได้แล้ว แล้วแมวตัวใหญ่ไปซ่อนตัวที่ไหนเนี่ย]
มีแกอยู่ตัวเดียวเหรอ
[ ทำงัยดี ถือเอามันเข้ามาด้วย แกล้งทำเป็นไม่รู้ดีกว่ามั๊ย ]
[ บทส่งท้าย : ทีเด็ดของผอ.ชา ที่ใช้ในการเซ็นสัญญา ]
[ ได้กินข้าวแล้ว ต้องเซ็นแน่ ]
อืม รสชาติอร่อยมาก
เอ่อ อันนี่คืออะไรนะ
[ เรียกว่าอะไรนะ เขินอะ นึกไม่ออกว่าภาษาเกาหลีเรียกว่าอะไร]
รากบัวค่ะ
[ อาหารของอียูมีคว้าใจลูกค้าต่างประเทศไปครองได้แล้ว ]
เจ๋งจริงๆ
อืม วิเศษมาก
เยี่ยมจริงๆ
[My Secret Romance]
คุณขึ้นไปก่อน ผมจะแวะไปเอาไวน์
คุณทิ้งผมไปหาหมางั้นเหรอ
ทำไมทำแบบนี้อีกล่ะ ไม่ใช่ครั้งสักหน่อย
ผมไม่เสียใจแน่นอน ผมเคารพความรู้สึกของตัวเอง
ฉันไม่ได้ขี้ขลาด นายนั่นแหละขี้ขลาด ไอ้อ่อน
กำลังบอกฉันว่าเขาเดทกับนักโภชนาการคนนั้น ไม่ได้เดทกับ จูฮเยริ งั้นเหรอ
ไปสืบเรื่องผู้หญิงคนนี้มาให้ฉัน
ผมไม่อยากกลับบ้าน
ผมไม่อยากนอนคนเดียว...
และไม่อยากกินข้าวคนเดียว